لوموند:خطر انفجار اجتماعی در ونزوئلا به علت کمبود مواد غذایی

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما؛به نقل از روزنامه لوموند،

در حالیکه رئیس جمهور ونزوئلا، معتقد است بحران کنونی نتیجه یک «جنگ اقتصادی» سازماندهی شده  با هدف ساقط کردن دولت است، مخالفان همچنان به تلاشهای خود برای براندازی  مادورو ادامه می دهند.

 کاهش بهای نفت و بحران سیاسی، اقتصاد ونزوئلا را از هم پاشیده و به کمبود مواد غذایی در این کشور منجر شده است.

 لوموند در مقاله‌ای با عنوان« ونزوئلا تحت تاثیر کمبود مواد غذایی منفجر می شود» به قلم ماری دلکاMarie Delcas (گزارشگر اعزامی لوموند به کاراکاس) نوشت: «برنج تمام شد» این خبر به سرعت در صفی که در برابر فروشگاه پلانسوارز در کاراکاس،پایتخت ونزوئلا، بسته شده است، انتشار می‌یابد و فضا را متشنج می‌کند.  صداها بالا می رود. گروهی از نیروهای پلیس در ورودی فروشگاه مستقر هستند، از انتهای صف زنی با حالتی برافروخته می گوید از سه صبح برای هیچ اینجا صف کشیده‌ایم؟

در ونزوئلا، سرزمین «انقلاب بولیواری»،  کمبود کالاهای اساسی روز به روز شدت پیدا می‌کند.

طبق اعلام «رصدخانه مناقشات اجتماعی ونزوئلا» طی چهار ماه اول امسال 166 مورد غارت و یا تلاش برای غارت در این کشور ثبت شده است.

رافائل اوزکاتگیRafael Uzcategui ،مدیر سازمان حقوق بشر پرووئا Provea می گوید:«غارت شکلی افراطی و محکوم شدنی از بسیج اجتماعی است».

ایسائورا فلورزIsaura Flores، روانشناس  می گوید:« مردم وقت و انرژی زیادی را صرف صف بستن و خرید مواد غذایی و دارویی می‌کنند و دیگر وقت و انرژی برای اعتراض نمی‌ماند». برای این روانشناس که در همه تظاهرات برضد مادورو شرکت کرده، جای سوال است که  چرا مردم ونزوئلا که اقتصادش به علت سقوط قیمت نفت از هم پاشیده و دولتش سوء مدیریت دارد، دسته جمعی به خیابانها نمی‌آیند. به گفته وی اقدام جمعی فدای منطق فردی شده است.

ائتلاف مخالفان که در انتخابات پارلمانی دسامبر سال 2015 به پیروزی رسیده، هنوز نتوانسته است مقامات را به برگزاری همه پرسی برای عزل مادورو، جانشین هوگو چاوز، وادار کند.

در این وضعیت شرکت «لاتام» که بزرگترین شرکت هواپیمایی آمریکای لاتین است روز دوشنبه اعلام کرد به علت بحران اقتصادی ونزوئلا و تا رسیدن دستور جدید، پروازهای خود را به این کشور به حال  تعلیق درمی‌آورد. 

شرکت هواپیمایی لوفتهانزای آلمان هم روز یکشنبه اعلام کرد از 17 ژوئن پروازهای خود را به ونزوئلا ،به علت بحران اقتصادی این کشور، متوقف می کند.

مارکو آنتونیو پونسه، مدیر سازمان غیر دولتی رصدخانه مناقشات اجتماعی ونزوئلا می گوید: از 5 سال پیش تاکنون  شمار تظاهرات در سراسر کشور افزایش قابل ملاحظه‌ای داشته است . طبق آمارهای این سازمان در چهار ماه اول امسال 2 هزار و 138  تظاهرات در ونزوئلا برپا شده است، یعنی به طور متوسط 18 تظاهرات در روز .

اما به گفته پونسه، تلویزیون دولتی و رسانه‌هایی ک در کنترل حاکمیت هستند حرفی از این تظاهرات نمی زنند، تظاهراتی که تعداد آنها روز به روز بیشتر می‌شود.

 در کل ،دولت ونزوئلا 5 سال است که هیچگونه آماری انتشار نداده است.  تظاهرات اجتماعی در ونزوئلا که به درخواست اتحادیه‌ها و یا سازمانهای صنفی برگزار می‌شود، معمولا خودجوش و غیر رسمی هستند و شهروندان شرکت کننده در آن به قطع روزانه برق و آب، مشکلات تامین کالاها و نا امنی اعتراض می کنند.

چنانچه پونسه می‌گوید: این تظاهرات مستقل و بدون سازمان‌دهی هستند واغلب ارتباطی با مطالبات سیاسی ندارند.

اوزگاتگی،مدیر سازمان حقوق بشر پرووئا نگران «بحران نمایندگی سیاسی» است او می‌گوید: احزاب، دیگر نارضایتی‌های مردمی را هدایت نمی‌کنند».

آریستوبولو ایزتوریز Aristobulo Izturiz، معاون رئیس جمهوری ونزوئلا، اواخر مارس اعلام کرد فقط در مدت یک هفته عید پاک، 21 مورد غارت صورت گرفته است که این آمار از همه آمارهای غیر رسمی بالاتر است.

اینتی رودریگز از سازمان پرووئا این مسئله را که اعتراضات در شهرها بیشتر از پایتخت است ، واقعیتی  جدید در تاریخ این کشور می داند.

قطعی برق در کاراکاس،پایتخت ونزوئلا، وجود ندارد و کمبودها در این شهر کمتر از شهرهای دیگر کشور است. 

مادورو، رئیس جمهور ونزوئلا، معتقد است بحران کنونی نتیجه «جنگ اقتصادی» است که از سوی راستگرایان برای سقوط دولت سازماندهی شده است و غارت‌ها هم توسط مخالفان هدایت می شود.

ایسورا در انتقاد از دولت می گوید: طرفداران چاوز که 17 سال است قدرت را در دست دارند،ثروت  نفت کشور را به باد داده‌اند و حالا خود را قربانی می دانند.

برخی‌ها معتقدند آنها(دولتی‌ها) خودشان از طریق مافیاهای قاچاق کالا غارتگری می‌کنند. این قاچاقچیان کالاها را از مبدا توزیع که در کنترل دولت است، به دست می‌آورند و با قیمتی بالاتر در بازار سیاه می‌فروشند پس این شبکه گسترده قاچاقچیان به طور یقین همدستانی در دولت و پلیس دارند.

پونسه می‌گوید: معمولا زمانی خشم مردم سرریز می‌شود که شاهد فسادی باشند مثلا نیروهای پلیس و ارتش بدون صف خرید کنند   یا در قاچاق مواد غذایی مشارکت داشته باشند. 

اما مصونیت از مجازات در ونزوئلا یک قاعده است و  بیشتر جرائم و تخلفات در این کشور از مجازات مصون می‌مانند.