رویای امریکا در حلب تعبیر نمی شود

وزارت امور خارجه آمریکا روز جمعه اعلام کرد جان کری وزیر امور خارجه این کشور با سرگئی لاوروف وزیر امور خارجه روسیه گفتگوی تلفنی انجام داد، اما در خصوص از سر گیری آتش بس در سوریه  پیشرفت چندانی نداشتند. وزارت امور خارجه آمریکا همچنین اعلام کرد راه برای تماس های بیشتر میان دو طرف باز گذاشته شده است.

بر اساس گزارش رویترز، مارک تونر سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا در این باره گفت آمریکا «در آستانه» تعلیق تماسهای متقابل با روسیه در خصوص مسائل سوریه است. وی با این حال افزود این مذاکرات به اندازه کافی اهمیت دارد که واشنگتن نخواهد آن را ترک کند.

تنش در روابط روسیه وامریکا در چند روز گذشته پس از پیشروی ارتش سوریه و متحدانش در شهر حلب آغاز شد که جان کری از سرگئی لاوروف همتای روسی اش خواست دولت بشار اسد را به توقف عملیات در حلب تحت فشار قرار دهد.

جان کری همچنین در ادامه تنش لفظی با روسیه تهدید کرد در صورت ادامه پیشروی ارتش سوریه در حلب با قطع مذاکرات با روسیه راههای غیر دیپلماتیک را بررسی خواهد کرد که بسیاری از رسانه های غربی از جمله رویترز وانمود کردند منظور کری از این سخنان مداخله نظامی است.

اما سوال اینجاست که چرا جان کری از پیشروی های ارتش سوریه در حلب نگران است؟ حلب دومین شهر مهم سوریه پس از دمشق است که پایتخت اقتصادی و تاریخی این کشور محسویب می شود اهمیت این شهر از این منظر است که کنترل آن راههای مواصلاتی انتقال تسلیحات و نیرو به گروههای تروریستی از مرزهای ترکیه را قطع کرده و زمینه برای آزادسازی ادلب در شمال حلب و دیگر مناطق تحت کنترل تروریست ها آسانتر می شود.

بسیاری از ناظران آگاه با برشمردن اهمیت شهر حلب بر این نکته مهم متفق القولند که آزادسازی کامل حلب را می توان به معنای پایان کار گروههای تروریستی در سوریه دانست بنابر این جنگ حلب به معنای جنگ مرگ و زندگی برای تروریست هاست.

از سویی با توجه به اینکه دستاوردهای میدانی تعیین کننده قدرت چانه زنی در میز مذاکرات است، با پیشروی ارتش سوریه ومتحدانش در حلب عملا تروریست ها وحامیانشان در مذاکرات چیزی برای مذاکره در دست نخواهند داشت. با این شرایط به نظر می رسد عصبانیت جان کری وزیر امور خارجه امریکا از اوضاع میدانی و تهدید وی به اینکه مذاکره با روسیه را در صورت ادامه جنگ در حلب قطع خواهد کرد روغن ریخته نذر امامزاده کردن  است.

در واقع با شکست گروههای تروریستی،  جان کری چیزی در دست نخواهد داشت که در پای میز مذاکرات رو کند و بنابر این با انفعال پذیری وقبول شکست از توقف مذاکره سخن می گوید.

از سویی جان کری در حالی از گزینه های دیگر سخن می گوید که این گزینه ها می تواند به دوگزینه تقسیم شود1/ مداخله مستقیم نظامی .2/ حمایت وتسلیح گروههای تروریستی 

در مورد اول باید گفت این امکان برای اوباما که در هفته های پایانی دولتش بسر می برد مهیا نیست که به مداخله نظامی اقدام کند چرا که ریسک درگیری با روسیه و مخالفت کنگره ومردم امریکا با مداخله نظامی و معلوم نبودن نتیجه مداخله با تجربه لشکرکشی امریکا به عراق وافغانستان از مواردی است که بازدارنده خواهد بود.

در مورد دوم هم که مربوط به تسلیح گروههای تروریستی می شود باید گفت این موضوع چزی تازه ای نیست در طول پنج سال گذشته امریکا ومتحدانش تمام تلاش خود را در تسلیح گروههای تروریستی وانتقال ترویست ها به خاک سوریه برای برانداطی دولت قانونی بشار اسد بکار بردند اما موفق نشدند بنابر این، از این بیشتر امریکا چه کار می تواند بکند؟

اشاره می شود که وزیر امور خارجه آمریکا اخیرا در دیدار با برخی گروههای به اصطلاح معارض سوری که نیویورک تایمز بازتاب داد، گفته بود کنگره اجازه توسل به زور در سوریه را نخواهد داد. فضای کلی در آمریکا از جنگ ها خسته شده است و بسیاری از آمریکاییها از اعزام جوانان آمریکایی برای مردن در کشوری دیگر حمایت نمی کنند. 

وی همچنین برای سرپوش گذاشتن بر شکست امریکا در سوریه با ادعای دودستگی در دولت اوباما در مورد بحران سوریه،  گفته بود وی نتوانسته است دولت اوباما را متقاعد کند از تلاش‌های دیپلماتیک برای پایان‌دادن به خونریزی در سوریه همراه با تهدید استفاده از قدرت نظامی حمایت کند و  در نتیجه سردرگمی و دودستگی در داخل دولت اوباما درباره بعضی از تصمیمات سیاسی مربوط به سوریه، از روسها شکست خوردم. 

در مورد ادامه تسلیح ترویست ها نیز به بخش دیگری از اظهارات جان کری اشاره می شود که تاکید کرد هر تلاش دیگری از طرف آمریکا برای تجهیز شورشیان در سوریه به سلاح یا پیوستن آمریکا به جنگ سوریه ممکن است نتایج معکوس به همراه داشته باشد. 

بنابر این به نظر می رسد با این شرایط برای امریکا راهی جز تسلیم در برابر اراده ملت سوریه نیست و به همین علت هم جان کری در این دیدار به معارضان گفت: باید با برگزاری انتخابات با مشارکت بشار اسد، به ملت سوریه اجازه داد تصمیم بگیرد چه کسی را می خواهد. 

-------------------------------

بررسی و تحلیل / رضا محمدمراد