معرفی جاذبه های گردشگری شهرستان کنگاور

به گزارش خبرگزاری صدا وسیما مرکز کرمانشاه، معبد آناهیتا به عنوان دومین بنای سنگی کشور یکی از جاذبه‌های گردشگری کنگاور است.

معبد آناهیتا بر روی تپه طبیعی با حداکثر ارتفاع ۳۲ متر نسبت به سطح زمین‌های اطراف ساخته شده است. این معبد دارای ۲۲۰ متر درازا و ۲۱۰ متر پهنا و ضخامت دیوار محیطی آن به ۵ / ۱۸۸ متر می‌رسد. فراز این اثر تاریخی ردیفی از ستون‌های سنگی بر پا بوده که بلندای هر ستون ۵۴ / ۲ متر است. ورودی بنای معبد آناهیتا به وسیله پلکان دو طرفه در جبهه جنوبی تعبیه شده و در جبهه شمال خاوری پلکان یک طرفه راه دسترسی به این مکان را ممکن ساخته است.

در چهار طرف معبد آناهیتا دالان هایی تعبیه شده که در کف این آن‌ها جوی‌های آب به صورت رفت و برگشت آب را به وسط معبد هدایت می‌کرده.

در دو طرف بالای معبد آناهیتا سر چهار گاو در هر طرف به صورت رو به روی یکدیگر قرار دارد که در زمان آبگیری این معبد عکس سر گاو‌ها روی آب نقش می‌بسته است.

معبد آناهیتا در کنگاور مشهورترین معبد منسوب به آناهیتا در ایران است.

در مورد کارکرد معبد آناهیتا در میان محققین اختلاف نظرهایی وجود دارد بطوریکه عده‌ای از نویسندگان این بنا را معبدی برای الهه آناهیتا دانسته اند و برخی از محققین، آن را کاخی ناتمام برای خسرو پرویز معرفی کرده اند. عده‌ای نیز زمان ساخت آن را به اواخر سده سوم و آغاز سده دوم قبل از میلاد و عده دیگر آن را به سده اول قبل از میلاد نسبت می‌دهند. در قرن یکم بعد از میلاد مسیح ایسیدور خاراکسی جغرافیدان یونانی اولین کسی که در کتاب خود به معبد آناهیتا اشاره کرده و آن را معبد آرتمیس نامیده است.

معبد آناهیتا دومین بنای سنگی ایران پس از تخت جمشید است که همواره مورد بازدید گردشگران داخلی و خارجی و باستان شناسان زیادی است.

پل تاریخی کوچه

پل تاریخی کوچه در هفت کیلومتری شرق شهر کنگاور، در مسیر جاده کنگاور به تویسرکان در روستای کوچه واقع شده که بر روی رودخانه خرم رود در جهت شمال شرقی - جنوب غربی احداث شده است.

متاسفانه کتبیه‌ای برروی بنا وجود ندارد تا زمان دقیق آن را مشخص نماید، ولی با توجه به ساختار معماری آن و مقایسه با پلهای صفویه به نظر می‌رسد این پل نیز در دوره صفویه ساخته شده باشد.

این پل به طول ۸۰ / ۶۸ متر و عرض پنج متر می‌باشد که شامل شش پایه سنگی است که چهار پایه مرکزی آن هر یک به عرض ۱۰ / ۳ متر است.

پایه های این پل که از دو بخش تشکیل شده است در بخش اول پایه بصورت مکعب مستطیل و بخش دوم شامل آبشکن مثلثی شکل می‌باشد.

پایه‌های این پل بر خلاف سایر پل‌های استان کرمانشاه تن‌ها در یک طرف پایه (قسمت شمالی) دارای آبشکن است این پایه‌ها در قسمت داخل به وسیله لاشه سنگ و ملات گچ ساخته شده است.

این پل دارای چهار دهانه نامساوی است که ارتفاع هر یک از این دهانه‌ها از کف رودخانه تا تیزه قوس در وضع موجود در حدود ۱۰ / ۲ متر می‌باشد.

طاق تمام این دهانه‌ها از نوع طاقهای جناغی است، ولی دهانه پنجم که در گذشته فرو ریخته به هنگام بازسازی آن بدون توجه به فرم اولیه بجای استفاده از آجر و ملات گچ از سنگ لاشه استفاده شده و همچنین در جریان بازسازی طاق این دهانه در نمای جنوبی به صورت هلالی درآمده است.

گودین تپه

این مکان در سال ۱۹۶۱ کشف و در ۱۹۶۵ و دهه ۷۰ میلادی توسط یک هیئت تحقیقاتی آمریکایی به ریاست کایلر یانگ مورد کاوش قرار گرفت. اهمیت سایت به خاطر تسلط محل بر تجارت سنگهای لاجورد بین بدخشان در افغانستان و دشتهای میانرودان بود. این تپه به پنج لایه تقسیم شده‌است که کاوش‌ها برلایه دوم آن تا لایه پنجم تمرکز داشته‌است. هر چند سابقه استقرار در این مکان به بسیار پیشتر یعنی حدود ۵۰۰۰۰ سال پیش از میلاد بازمی‌گردد.

گودین تپه قلعه‌ی اشرافی بزرگی از دوره‌ی ماد‌ها است. بر گرد این دژ، برج‌ها و دیوارهایی با شکاف‌هایی برای تیراندازی قرار گرفته بودند. تأثیرگذارترین اتاق، سالن تختگاه بود با پنج ردیف شش ستونه که قصر کوروش در پاسارگاد را از روی آن ساختند. در آن یک تخت شاهانه، یک آتشدان و نیمکت‌هایی در دور دیوار‌ها قرار داشت. تالار ستون دار کوچک‌تری با نیمکت‌هایی در کنار دیوار‌ها نیز وجود داشت. مخزن‌ها یا انباری‌های چندی در جانب شرقی قرار گرفته بودند. برای رفتن به طبقه بالاتر راه پله وجود داشت، قدیمی‌ترین شواهد شیمیایی بدست آمده از ساخت آبجو متعلق به حدود ۳۱۰۰ تا ۳۵۰۰ پ. م. در این شهر است.


حمام "توکل”

حمام تاریخی "کهنه” که در میان مردم کنگاور به حمام "توکل” معروف است، در بین حمام‌های تاریخی این شهر قدیمی‌ترین محسوب شده و در ضلع غربی معبد آناهیتا و در ضلع جنوبی راسته پالاندوز‌ها در محله گرگون کنگاور قرار دارد.

این حمام دارای سربینه‌ای هشت ضلعی و با قطرهای ۵۸۵ × ۵۷۵ سانتیمتر است. در هر ضلع صفحه‌ای ساخته شده که رختکن حمام است.

وسط صفحه شرقی در ورودی به سربینه و در وسط صفحه شمال شرقی راهرو ورودی به حمام گرم است که در آنجا لبه حوض را با سنگ تراشیده شده بالا آورده‌اند.
                   

همچنین در گرمخانه، برای رفتن به حمام گرم از راهرویی به شکل L. باید گذشت. در ضلع سمت راست این راهرو محل مستطیل شکلی با طاق گهواره‌ای دیده می‌شود.

بام گرمخانه از دو قسمت تشکیل می‌شود. قسمت وسط گنبدی مدور و اطراف گنبد طاق‌های جناغی است. در ضلع شمالی بنا، خزینه آب گرم و در سمت غرب، خزینه آب سرد است، اما اخیرا محل ورود به خزینه آب گرم را چیده و حمام را به دوش تبدیل کرده‌اند و خزینه آب سرد هم به خلوتی مبدل شده است. سقف هر دو خزینه جناغی است.

در ضلع شرقی گرمخانه محوطه‌ای مستطیل شکل است با طاق هلالی که تنورخانه حمام بوده و هست.

حمام قدیمی توکل مربوط به دوره صفوی است که این اثر در تاریخ ۱۶ آبان ۱۳۷۹ با شماره ثبت ۲۸۷۲ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است..

حمام حسن خان

این حمام درمحله شهرآباد یکی دیگر از حمامهای قدیمی کنگاور می‌باشد. بنای این حمام نیز بدین ترتیب است: سربینه این حمام هشت ضلعی است که بیشتر به مستطیل شبیه است. یعنی چهار کنج مستطیل بریده و از آن صفه‌های کوچکی درآورده اند که نتیجه یک هشت ضلعی که دو به دو با هم برابر می‌باشند، بوجود آمده است. درازای سربینه ۷۵۳ و پهنای آن ۴۳۴ سانتیمتر است. حمام گرم شباهت زیادی به سربینه دارد. در ضلع غربی و شرقی دو صفه است به دهانه ۳۱۲ و عمق ۱۸۰ سانتیمتر پشت صفه شرقی خزینه آب گرم است که محل ورود به آن بسته شده و به منبع آب گرم بدل شده است. صفه ضلع شمالی به دهانه ۱۶۱ و عمق ۱۰۵ سانتیمتر است. در ته این صفه حوضچه‌ای برای شستن لنگ است. صفه جنوبی شبیه صفه شمالی است. در دیوار انتهای صفه محل ورود به تنویر خانه حمام قرار دارد.


قلعه ساری اصلان (خانه قدیمی غلامحسین خان ساری اصلانی)


قلعه ساری اصلان در محله‌ی قدیمی "در عمارت" کنگاور واقع شده و تاریخ احداث آن حدوداً به اواخر دوره قاجاریه بر می‌گردد. این خانه که تن‌ها بازمانده‌ی خانه‌های قدیمی کنگاور است بر محور شمالی – جنوبی استقرار یافته و در سال‌های گذشته به واسطه دیوار حائلی به دو بخش مجزا تفکیک شده است. بیشتر مصالح این خانه، چون دیگر بناهای بومی کنگاور خشت و آجر بوده و سقف‌ها با تیر و تخته و کاه گل پوشش یافته اند. سازه دیوار‌ها از جنس خشت و پوسته بیرونی (البته در نمای داخلی) از آجر با طرحهای تزئینی است. کلیه‌ی نمای خارجی به استثنای سردر‌ها از کاهگل پوشیده شده است.