دهلی نو و موازنه دیپلماتیک با تهران و ریاض

            به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا وسیما، پایگاه اینترنتی پایونیِر هند در مقاله ای با اشاره به جانبداری آمریکا از عربستان و اظهارات تند ترامپ علیه ایران نوشت: دهلی نو با توجه به مناسباتی که با هر دو کشور ایران و عربستان دارد، باید از موضعگیری در برابر هر یک از آنها خودداری کند.  

 در این مقاله آمده است: سفر دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، به عربستان بهتر از آن چیزی که بسیاری پیش بینی کرده بودند، انجام شد. ترامپ در این سفر نگرانی هایی را که در مورد تهاجمی بودن رویکرد وی وجود داشت، فرونشاند و به میزبان های خود گفت برای سخنرانی نیامده است بلکه قصد دارد همکاری آنها را در زمینه های مختلف از جمله مقابله با تروریسم جلب کند. این امر باید باعث خوشحالی سعودی ها شده باشد زیرا آنها منتظر بودند ببینند که آیا ترامپ با کج خلقی های همیشگی خود آنها را آزار خواهد داد یا خیر. اما همین که ترامپ عربستان را به عنوان مقصد نخستین سفر خارجی خود در سمت رئیس جمهور انتخاب کرده بود، نشانه خوبی برای سعودی ها بود و نشان می داد رئیس جمهور آمریکا با وجود نظرات شخصی اش درباره نقش عربستان در رابطه با تروریسم، علاقمند است در این زمینه با عربستان همکاری کند. این برخورد گرم ترامپ ریاض را امیدوار کرد که قرارداد 110 میلیارد دلاری که آمریکا برای فروش سلاح و تجهیزات نظامی با عربستان امضا کرده است، بدون هیچ مانعی اجرایی خواهد شد. به طور حتم این قرارداد با برنامه ترامپ برای ایجاد شغل برای آمریکایی ها در خاک آمریکا نیز همخوانی دارد زیرا این توافق تسلیحاتی تولید را در بخش دفاعی آمریکا و در خاک این کشور افزایش خواهد داد. 

نزدیکی آمریکا به عربستان           

           از دیدگاه هند نزدیکی آمریکا به عربستان در شرایط عادی نباید باعث نگرانی شود. دهلی نو نیز همکاری های خود را با عربستان افزایش داده است و نارندرا مودی، نخست وزیر هند، به تازگی گفتگوهای موفقی با سران سعودی برگزار کرده است. هند از هرگونه همکاری در زمینه مقابله با تروریسم نیز استقبال می کند. اما مشکل جای دیگری است. ترامپ با نزدیک شدن به عربستان پیامی تند به ایران فرستاد. ایران نیز یک کشور بزرگ اسلامی، است. اما ترامپ از ائتلاف سنی به سرکردگی عربستان خواست با کشوری که به گفته او «آتش فرقه گرایی و ارعاب» را شعله ور کرده است، مقابله کند. وی از ایران نامی به میان نیاورد اما همه متوجه شدند که منظور او ایران بود.  

هند به طور حتم نمی تواند این شراکت را مورد تایید قرار دهد زیرا روابط خوبی با هر دو کشور ایران و عربستان داشته است و برای پیشبرد دستور کار خود در زمینه تجارت و مبارزه با تروریسم به هر دو کشور نیاز دارد. در حقیقت زمانی که ایران از سوی غرب تحت تحریم های اقتصادی قرار داشت، دهلی نو به طور مداوم با تهران در ارتباط بود و راه هایی پیدا می کرد که بدون نقض تحریم ها با ایران تجارت کند. هم اکنون نیز ایران و هند روابط عمیق فرهنگی و اقتصادی دارند که همکاری هند برای توسعه بندر چابهار ایران تنها یکی از نمونه های آن است. بنابراین هیچ راهی برای اینکه هند نظرات ترامپ را در مورد ایران تایید کند، وجود ندارد اما از سوی دیگر، هند با عربستان نیز نمی تواند دشمنی کند. یکی از دلایل آن اینست که شمار بالایی از اتباع هند در عربستان کار می کنند و این باعث می شود میزان زیادی ارز وارد هند شود. علاوه بر این، عربستان کشور مهمی است که می تواند به هند برای تحکیم روابط خود با سایر کشورهای منطقه و به ویژه کشورهای مسلمان سنی کمک کند. این احتمالا یکی دلایلی است که دهلی نو از انتقاد آشکار از سعودی ها به سبب انتصاب ژنرال راحیل شریف، فرمانده سابق ارتش پاکستان، به فرماندهی ائتلاف نظامی به سرکردگی عربستان - که ظاهرا هدف آن مبارزه با تروریسم است - خودداری کرد.