آبروی والیبال ایران به یک لیموترش فروخته شد

به گزارش خبرنگار خبرگزاري صداوسيما؛ همه می دانند که میادین ورزشی در هر برهه زمانی یک نفر را ستاره معرفی می کند و این القاب ماندگار نیست و تنها اخلاق و فرهنگ پهلوانی است که می تواند نام ورزشکاری جاودان نگاه دارد.

در کشوری که ورزشکارانش بدون توجه به پول و تنها برای پرچم سه رنگ در میادین مختلف تلاش می کنند برخي ها نبود لیموترش کنار ظرف غذا را بهانه ای برای بی آبرو کردن رشته هاي ورزشي مي کنند.

والیبال در سال های دور مورد توجه ایرانی ها بوده و هست، طبق برنامه ریزی های بلند مدتی که از دیرباز اجرای آن آغاز شده بود در سال های اخیر بین کشورهای صاحب سبک دنیا حرفی برای گفتن پیدا کرده است و مسئولان فدراسیون با توجه به ورود بخش خصوصی با سرمایه گذاری بیشتر به نوعی بازیکنان را روی پر قو بزرگ کردند، اما حالا نه تنها شرایط فدراسیون والیبال بلکه وضعیت اقتصادی ورزش تاحدودی فرق کرده است و باید به گونه ای حساب شده تر هزینه ها را در نظر گرفت.

این که یک بازیکن بعد از بیش از یک دهه سالاری در والیبال به خاطر تنها نبود لیموترش یا خوردن یک وعده کتلت آبروی والیبال ایران را به این راحتی می برد جای سوال دارد آیا وی نتوانسته در این مدت فرهنگ ورزشکار حرفه ای را در خود پرورش دهد یا فقط به دنبال شمردن دلار و پیدا کردن باشگاه برای گرفتن پول بیشتر بوده است؟

توقع بازیکنان ایران به کدام سمت رفته است؟ آن ها از نبود بلیط بیزینس کلاس در سفر اخیرشان صحبت می کنند!

آیا پول زیاد در در برخي رشته ها این بلا را سر اخلاق بعضي ورزشکارانمان آورده است؟ روزی که ستاره های والیبال در راهروی فدراسیون به خاطر خاموش شدن چراغ سالن فریاد زدند و حواشی زیادی را ایجاد کردند اگر مسئولان برخورد جدی تری با این مساله می کردند به طور حتم امروز شرایط اینگونه نبود.

بازیکنان والیبال خوب می دانند که اعزام یک تیم برای فدراسیون، وزارت ورزش و به طور کلی کشور چقدر هزینه سنگینی را در بر دارد، باید این درک را داشته باشند که تنها یک سال شرایط سخت بوده و نباید به این راحتی پای آبروی این رشته را وسط بکشند و آن را به یک لیموترش بفروشند.

اينگونه رفتارها زنگ خطري جدي نه تنها براي واليبال بلکه ورزش ايران زمين است.
یادداشت: انسیه ورزنده