مسجد جامع داراب، تنها مسجد ۴ مناره جهان

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، مرکز فارس، این مسجد بزرگترین مسجد داراب است که در دوره صفویه ساخته شده و در مرکز شهر قرار گرفته است.

بنای اصلی مسجد به‌صورت مکعب مستطیل قرار گرفته که در زوایای چهارگانه آن چهار مناره دیده می‌شود. بزرگ‌ترین بخش بنا، شبستان مرکزی آن است که در سمت شمال و جنوب آن دو ایوان سراسری پهن و در سمت غرب آن دو ایوان کم‌پهنا با سقف کوتاه قرار گرفته است که این ایوان‌ها به وسیله چندین دهلیز کوچک و بزرگ به فضای بیرونی مسجد وصل می‌شوند. 

مناره‌های این مسجد برخلاف بیشتر مساجد ایرانی دایره شکل نیست، بلکه از ۱۱ ضلع مساوی تشکیل شده که بر روی آن‌ها نزدیک نیم متر با روسازی گچ، آجر و سنگ با اشکال مربع و لوزی خانه‌بندی و تزیین شده است.

روی برج‌ها با آجر خانه‌بندی و روی آن‌ها با خط کوفی آیات قران نگاشته شده است. بر روی این خانه‌بندی‌های مربع شکل نخستین آیات سوره آیه‌الکرسی و نیز عبارات لااله الاالله، محمد رسول الله به خط کوفی نگاشته شده است.

 در پایین مناره‌ها دری وجود دارد که بوسیله یک راه پله مارپیچ به پشت بام مسجد راه می‌یابد. با صعود از پله‌ها دو خروجی به بیرون مشاهده می‌شود، یکی برای ورود به پشت بام است و دیگری تا انتهای مناره‌ها ادامه می‌یابد که به نظر می‌رسد محل قرار گرفتن موذن باشد.
مسجد جامع داراب را به خاطر سبک معماری متفاوتش نسبت به سایر مساجد، دارای سبک هندی است و آن را شبیه به آرامگاه اعتماد الدوله طهرانی در آگرا و نیز خدایخانه مسجد جامع شیراز می‌دانند.

 در حیاط مسجد درختان نارنج کهنسالی وجود دارد. در گوشه دیگر حیاط دو سنگ آسیاب وجود داردکه در دهه‌های گذشته برای کوبیدن ساروج از آن‌ها استفاده می‌شده است. در مناره‌های مسجد چندین سنگ نبشته بوده که هم‌اکنون تنها یکی که مربوط به معافیت مالیاتی تجار داراب در دوره قاجاریه بوده، باقی‌مانده است که در تابستان سال ۱۳۷۹ به موزه سنگ‌های تاریخی هفت‌تنان شیراز انتقال داده شد.
ساختمان مسجد جامع داراب در تاریخ ۱۹/۱۰/۱۳۵۶ با شماره ۱۵۹۷ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.