پخش زنده
امروز: -
سیاست ترور از سال 1948 در سران اسرائیل ریشه دوانیده است
به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صداوسیما ؛ العربی الجدید نوشت: سیاست ترور پس از شکل گیری اسرائیل در سال ۱۹۴۸ در سران آن ریشه دوانیده است و اسرائیلیها ترور و تصفیه فیزیکی فلسطینیها را ابزار موثری میدانند.
پایگاه اینترنتی العربی الجدید در مقالهای به قلم نبیل السهل نوشت: ترور بهاء ابوالعطا فرمانده گردانهای القدس شاخه نظامی جنبش جهاد اسلامی در نوار غزه و هدف قرار دادن اکرم العجوری یکی از رهبران این جنبش در دمشق در همان روز، ثابت کرد سیاست ترور پس از شکل گیری اسرائیل در سال ۱۹۴۸ در سران آن ریشه دوانیده است به ویژه اینکه آنها در ترورهای متعددی شرکت کردند. از جمله آنها اسحاق شامیر، اسحاق رابین، آریل شارون، شیمون پرز و مناخیم بگین که به نخست وزیری رسیدند در این ترورها مشارکت داشتند.
پیش از سال ۱۹۴۸ بازارهای عربی در حیفا، یافا و قدس به آتش کشیده شد و کنت برنادوت میانجی بین المللی در قدس در سپتامبر ۱۹۴۸ ترور شد به این علت که گزارشی برای دبیرکل سازمان ملل متحد تهیه کرد که در این گزارش اسرائیل محکوم و مسئول پیامدهای فاجعه بزرگ شناخته شد.
تاریخ اسرائیل سرشار از مواردی است که شخصیتهای عربی و فلسطینی نه تنها در پایتختهای عربی مثل تونس و بیروت بلکه در هر مکان دیگری تحت تعقیب قرار گرفته و ترور شدند. همه دولتهای پی در پی اسرائیل از سال ۱۹۴۸ سیاست ترورها را در پیش گرفتند. سیاست ترور در چارچوب قانون دروغین اسرائیل به یک امر قانونی تبدیل نشد، اما پس از جنایت ترور شیخ احمد یاسین در صبح بیست و دوم مارس ۲۰۰۴ و نظارت آریل شارون نخست وزیر اسبق بر این ترور به عنوان یک واقعیت تثبیت شد.
سیاست اسرائیل برای ترور از زمانی که انتفاضه فلسطینی در پایان سال ۲۰۰۰ آغاز گردید، با ترور رهبران فلسطینی از جمله ابو علی مصطفی دبیرکل سابق جبهه خلق برای آزادی فلسطین، شیخ احمد یاسین و عبدالعزیز الرنتیسی به اوج خود رسید.
عوزی بنزیمان تحلیلگر سیاسی اسرائیلی گفت: عملیات ترور که تصمیمات مربوط به آن در بالاترین سطح هرم سیاسی گرفته شده است شرایطی ایجاد میکند که اسرائیل را به از سرگیری عملیات نظامی ترغیب میکند و دامنه خشونت را پس از گذشت مدت کوتاهی از آتش بس با فلسطینیها، سرعت میبخشد. کمتر از یک سال پس از انتفاضه دوم فلسطین تصمیم برای اجرای عملیات ترور اتخاذ شد و در سوم ژوئیه ۲۰۰۱ کابینه امنیتی اسرائیل مصوب گردید که نشان دهنده ادامه سیاستی است که اسرائیل با ترورها و پاکسازی فلسطینیها ثابت کرد همه قوانین بین المللی را زیر پا میگذارد. در اول اوت همین سال تصمیم گرفته شد این سیاست دنبال شود که هیچ فلسطینی در برابر ترور مصونیت ندارد. در همین زمینه افرایم سنیه معاون وزیر جنگ اسبق اسرائیل بارها اعلام کرد ترورها و پاکسازی فیزیکی فلسطینیها ابزار موثری است که از دیگر ابزارها دقیقتر است. موشه کتساو رئیس اسبق اسرائیل بارها مدعی شد ترور فلسطینیها در چارچوب دفاع از خویش قرار دارد.
اسرائیل به همه قوانین بین المللی پشت کرد و حتی خود همین قوانین را با ترور کنت برنادوت در قدس، چهار ماه پس از شکل گیری اسرائیل، ترور کرده است. عملیات ترور این شخص در اصل ترور حقیقت به شمار میرود، زیرا وی سعی داشت پیامی برای سازمان ملل متحد بفرستد و اقدامات صهیونیستی و عملیات طرد هزاران عرب از روستاها و شهرهایشان در سراسر فلسطین را با دقت توصیف کند.
علاوه بر ابعاد سیاسی گوناگون ترور ابوالعطا، ترور وی در چارچوب قانونی عملیات ترور رهبران فلسطینی قرار دارد به ویژه اینکه بنیامین نتانیاهو نخست وزیر اسرائیل پس از توصیه رئیس ستاد کل ارتش و رئیس نهاد امنیت داخلی (شاباک) و طرح موضوع در کابینه امنیتی، شخصا بر این جنایت نظارت داشت؛ بنابراین ضروری است یک دفتر دائم رسانهای عربی در چارچوب نهادهای اتحادیه عرب تشکیل شود و پژوهشگران عرب در رشتههای فلسفه و جامعه شناسی، روزنامه نگاران کارکشته و حقوقدانان شخصیت واقعی اسرائیل و اقدامات غیر انسانی و تروریستی آن ضد ملت فلسطین را فاش کنند. امکانات فراهم است، اما این امکانات پراکنده است که باید آن را تجمیع کرد.
پیش از سال ۱۹۴۸ بازارهای عربی در حیفا، یافا و قدس به آتش کشیده شد و کنت برنادوت میانجی بین المللی در قدس در سپتامبر ۱۹۴۸ ترور شد به این علت که گزارشی برای دبیرکل سازمان ملل متحد تهیه کرد که در این گزارش اسرائیل محکوم و مسئول پیامدهای فاجعه بزرگ شناخته شد.
تاریخ اسرائیل سرشار از مواردی است که شخصیتهای عربی و فلسطینی نه تنها در پایتختهای عربی مثل تونس و بیروت بلکه در هر مکان دیگری تحت تعقیب قرار گرفته و ترور شدند. همه دولتهای پی در پی اسرائیل از سال ۱۹۴۸ سیاست ترورها را در پیش گرفتند. سیاست ترور در چارچوب قانون دروغین اسرائیل به یک امر قانونی تبدیل نشد، اما پس از جنایت ترور شیخ احمد یاسین در صبح بیست و دوم مارس ۲۰۰۴ و نظارت آریل شارون نخست وزیر اسبق بر این ترور به عنوان یک واقعیت تثبیت شد.
سیاست اسرائیل برای ترور از زمانی که انتفاضه فلسطینی در پایان سال ۲۰۰۰ آغاز گردید، با ترور رهبران فلسطینی از جمله ابو علی مصطفی دبیرکل سابق جبهه خلق برای آزادی فلسطین، شیخ احمد یاسین و عبدالعزیز الرنتیسی به اوج خود رسید.
عوزی بنزیمان تحلیلگر سیاسی اسرائیلی گفت: عملیات ترور که تصمیمات مربوط به آن در بالاترین سطح هرم سیاسی گرفته شده است شرایطی ایجاد میکند که اسرائیل را به از سرگیری عملیات نظامی ترغیب میکند و دامنه خشونت را پس از گذشت مدت کوتاهی از آتش بس با فلسطینیها، سرعت میبخشد. کمتر از یک سال پس از انتفاضه دوم فلسطین تصمیم برای اجرای عملیات ترور اتخاذ شد و در سوم ژوئیه ۲۰۰۱ کابینه امنیتی اسرائیل مصوب گردید که نشان دهنده ادامه سیاستی است که اسرائیل با ترورها و پاکسازی فلسطینیها ثابت کرد همه قوانین بین المللی را زیر پا میگذارد. در اول اوت همین سال تصمیم گرفته شد این سیاست دنبال شود که هیچ فلسطینی در برابر ترور مصونیت ندارد. در همین زمینه افرایم سنیه معاون وزیر جنگ اسبق اسرائیل بارها اعلام کرد ترورها و پاکسازی فیزیکی فلسطینیها ابزار موثری است که از دیگر ابزارها دقیقتر است. موشه کتساو رئیس اسبق اسرائیل بارها مدعی شد ترور فلسطینیها در چارچوب دفاع از خویش قرار دارد.
اسرائیل به همه قوانین بین المللی پشت کرد و حتی خود همین قوانین را با ترور کنت برنادوت در قدس، چهار ماه پس از شکل گیری اسرائیل، ترور کرده است. عملیات ترور این شخص در اصل ترور حقیقت به شمار میرود، زیرا وی سعی داشت پیامی برای سازمان ملل متحد بفرستد و اقدامات صهیونیستی و عملیات طرد هزاران عرب از روستاها و شهرهایشان در سراسر فلسطین را با دقت توصیف کند.
علاوه بر ابعاد سیاسی گوناگون ترور ابوالعطا، ترور وی در چارچوب قانونی عملیات ترور رهبران فلسطینی قرار دارد به ویژه اینکه بنیامین نتانیاهو نخست وزیر اسرائیل پس از توصیه رئیس ستاد کل ارتش و رئیس نهاد امنیت داخلی (شاباک) و طرح موضوع در کابینه امنیتی، شخصا بر این جنایت نظارت داشت؛ بنابراین ضروری است یک دفتر دائم رسانهای عربی در چارچوب نهادهای اتحادیه عرب تشکیل شود و پژوهشگران عرب در رشتههای فلسفه و جامعه شناسی، روزنامه نگاران کارکشته و حقوقدانان شخصیت واقعی اسرائیل و اقدامات غیر انسانی و تروریستی آن ضد ملت فلسطین را فاش کنند. امکانات فراهم است، اما این امکانات پراکنده است که باید آن را تجمیع کرد.
نظر شما