ازتهدید تا فرصت

به گزارش خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما، حکایت این گزارش ماجرای ۳ ماه همت و جهاد است. روایت روز‌هایی که به داشته‌های خودمان نگاه کرديم و به توان داخلی اتکا.
حکایت روز‌هایی که موفق شدیم کشور را در تولید اقلام مقابله با کرونا، از ماسک و محلول‌های ضدعفونی کننده گرفته تا کیت‌های تشخیص و دستگاه‌های پیشرفته اکسیژن ساز بیمارستانی خودکفا کنیم.
کرونا که آمد، خط تولید دستگاه‌های پیشرفته اکسیژن ساز بیمارستانی، تکمیل نبود، اما حالا به بزرگترین خط تولید دستگاه‌های اکسیژن ساز کشور تبدیل شده است. اکنون علاوه بر رفع نیاز کشور، در تولید این دستگاه‌های پیچیده، به خودکفایی کامل نیز رسیده ایم.

 

حدود ۳ ماه پیش که کرونا به ایران آمد، نیاز به برخی از اقلام بهداشتی و بیمارستانی، به یک باره چندین برابر شد و این در حالی بود که ظرفیت تولید کشور محدود و نیاز، هر روز بیشتر از دیروز بود. نتیجه آن کمبود این اقلام شد.
در آن شرایط راهکار منطقی، واردات این اقلام بود، اما تحریم کنندگان ایران، بی منطق‌تر از آن بودند. پس رفتیم سر وقت همان نسخه همیشگی، یعنی «ایستادن روی پای خود».
کار آغاز شد و هر کسی هر طور که می‌توانست به میدان آمد. در کمتر از ۲ ماه بزرگترین کارخانه تولید ماسک منطقه در ایران راه اندازی شد.

نمونه دیگر تامین مواد ضدعفونی کننده مورد نیاز کشور بود. برای حل این مشکل در نخستین قدم، ظرفیت تولید را افزایش دادیم. در گام بعدی، خط تولید‌های جدید در سریع‌ترین زمان ممکن راه افتادند.
کیت‌های تشخیص و دستگاه‌های تنفس مصنوعی، از دیگر نیاز‌های کشور بود. این بار دانشمندان و متخصصان کشورمان به میدان آمدند. دستگاه‌های «وِنتیلاتور» یا همان تنفس مصنوعی در سریع‌ترین زمان ممکن بومی سازی شد و کیت‌های تشخیص با دانش کاملا ایرانی، یکی پس از دیگری رونمایی شد؛ و ساختیم هر چه می‌خواستیم. حتی کار به آنجا رسید که این اقلام را به بسیاری از کشور‌های جهان صادر کردیم.
آنچه در دوران شیوع ویروس کرونا در ایران رخ داده است، بار دیگر ثابت کرد توانمندیم و پر ظرفیت، و اگر بخواهیم می‌توانیم.
روحیه جهادی، همت مضاعف و مهمتر از همه اتکا به توان داخلی باعث شده است تا تهدید بیماری کرونا به یک فرصت برای کشور تبدیل شود و امروز کشور ما در تولید اقلام مقابله با بیماری کرونا به خودکفایی برسد. الگویی که در تمامی زمینه‌ها می‌توان از آن استفاده کرد.