چند برابر شدن تولید لباس، ماسک و تجهیزات پزشکی

به گزارش خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما؛ آقای سید حسین صفوی در نشستی درباره تولیداتی که پس از شیوع کرونا داشته است گفت: ابتدای شیوع کرونا ابزاری که در زمینه مراقبت از کارکنان نیاز داشتیم در داخل کشور ظرفیت تولید کافی وجود نداشت و در برخی اقلام تولید کننده نبودیم. به طور مثال کیت های تشخیص کرونا را تولید نمی کردیم، اما پس از شیوع کرونا، شرکت های دانش بنیان بلافاصله شروع به کار و تلاش کردند و اکنون شرکت های تولیدکننده نیاز کشور را تأمین می کنند و کیفیت و میزان تولید آنها به حدی رسیده است که می توانیم آنها را به خارج از کشور هم صادر کنیم.
وی ادامه داد: سه شرکت دانش بنیان در زمینه تولید کیت های تشخیص مولکولی فعالیت دارند، همچنین یک شرکت کیت سرولوژی تولید می کند. شرکت هایی هم در صف بررسی کیفیت هستند.
آقای صفوی افزود: در زمینه اقلام حفاظتی، میزان تولید ماسک های سه لایه وقتی کرونا شروع شد بین 500 تا 600 هزار عدد در روز بود که امروز میزان تولید ماسک های صنعتی به بیش از 2 و نیم میلیون در روز رسیده است و نیاز مراکز درمانی را تأمین می کند، علاوه بر آن گروه های جهادی تولیدات غیر صنعتی دارند و کارگاه های تولید ماسک هم به این چرخه اضافه شده است با کنترل هایی که روی این کارگاه ها صورت می گیرد، پس از بسته بندی و ضد عفونی شدن به بازار عرضه می شود. روزانه حدود 2 میلیون ماسک به این شکل تولید و عرضه می شود.
وی ادامه داد: با شروع کرونا میزان تولید ماسک N95 حدود 15 هزار عدد در روز بود که تولید آن امروز به بیش از 150 عدد در روز رسیده است و افزون بر تأمین نیاز بخش درمانی و صنعتی، می توانیم به کشورهای دیگر صادر کنیم.
آقای صفوی گفت: با شروع کرونا روزانه 10 عدد دستگاه ونتیلاتور تولید می کردیم اما اکنون روزی 40 عدد در اختیار وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی قرار می دهند و مازاد آن را به کشورهای دیگر صادر می کنند این درحالی است که ما در شرایط تحریم هستیم حتی در تأمین قطعات آنها با سختی مواجه هستیم، کشورهای توسعه یافته ای که روزی از آنها دستگاه ونتیلاتور می خریدیم اکنون از ما تقاضای دستگاه دارند.
وی افزود: در بخش لباس های یکسره هم روزی که کرونا شروع شد حدود 10 هزار دست لباس تولید می کردیم و اکنون تولید ما به حدود 100 هزار دست رسیده است.
وی ادامه داد: اکنون انباشت (دپو) کشور به ظرفیتی رسیده است که اگر خدای نکرده پیش بینی پیک های بعدی وجود داشته باشد می توانیم از فناوری داخل برای تأمین نیازهای آینده استفاده کنیم.