گلچین گیلانی، جایگاهی ماندگار در حافظه ادبی و آموزشی ایرانیان دارد

یدالله گودرزی در گفتگو با خبرنگار صداوسیما گفت: با اشاره به اینکه گیلانی در دی‌ماه ۱۲۸۸ خورشیدی متولد شد و در سال ۱۳۵۱ شمسی دار فانی را وداع گفت، افزود: گلچین گیلانی، هم‌زمان با طبابت، به شعر نیز می‌پرداخت.

به گفته این پژوهشگر زبان و ادب فارسی، گلچین گیلانی را می‌توان شاعری میان شعر کلاسیک و شعر نو و شعر نیمایی دانست. او در دوره‌ای می‌زیست که شعر فارسی در حال گذار و نوزایی بود و همچون بسیاری از هم‌نسلان خود، به جریان نوگرایی ادبی گرایش داشت.

این پژوهشگر زبان و ادبیات فارسی، زبان ساده، روان و صمیمی را از ویژگی‌های شاخص آثار گلچین گیلانی دانست و گفت: ویژگی‌هایی که باعث شد سروده‌هایش برای عموم مردم قابل فهم باشد و با استقبال نسبی مواجه شود.

دکتر گودرزی با تأکید بر نقش طبیعت در شعر گلچین گیلانی افزود: طبیعت، به‌ویژه طبیعت شمال ایران، حضوری پررنگ در شعر این شاعر دارد. زادگاه گیلانی او، باران، برف و عناصر طبیعی را به بخش جدایی‌ناپذیر تصویرسازی‌های شعری‌اش تبدیل کرده و در کنار آن، نگاه انسانی و امیدوارانه به زندگی از مؤلفه‌های مهم آثار اوست.

وی در پایان با اشاره به مشهورترین اثر گلچین گیلانی گفت: شعر «باز باران» شناخته‌شده‌ترین سروده اوست؛ شعری خاطره‌انگیز که با وزنی روان و بیانی ساده، سال‌هاست در ذهن نسل‌های مختلف ایرانیان باقی مانده و با راه‌یافتن به کتاب‌های درسی، به نمونه‌ای موفق از پیوند سنت و نوگرایی در شعر معاصر فارسی تبدیل شده است.